Filip Plompen

11121038_10207164470849962_798375731_nHallo iedereen! Door de publicatie van het boek ‘ Het geluid van de stilte’ geschreven door Filip Plompen, ga ik deze auteur vandaag interviewen. De recensie van het boek kunnen jullie hier vinden.


1) Je boek ‘Het geluid van de stilte’ is net uit. Twee personages uit het verhaal heten ‘Nick’ en ‘Simon’. Een lied van deze artiesten staat ook op je crowdfunding page. Wanneer had je besloten deze namen te gebruiken?
Dit vind ik een interessante vraag. Het betreft een samenloop van omstandigheden. ‘Nick’ is er spontaan gekomen, omdat er te spelen valt met deze naam. Ze voel zich slecht in haar vel: ze voelt zich ‘Nickske’. Bovendien kan deze naam zowel voor een jongen als voor een meisje gelden. Dat vond ik een leuk gegeven, waardoor ik uiteindelijk bij Simon belandde. Dan pas kwam het besef dat er een Nederlandse band was met dezelfde namen. Toen ik ontdekte dat zij ‘The sound of silence’, naar waar de titel verwijst, hebben gecoverd, was het plaatje compleet.

2) Je job is wijnadviseur bij Colruyt. Mochten enkele volwassenen jouw jeugdroman lezen, welk wijntje zou je ze hierbij laten drinken en waarom?
Mijn eerste gedachte was cava. Nick en Simon willen dit nuttigen tijdens een picknick. Aangezien dit nogal klassiek is, kies ik voor Anvers, Brabo. Dit is een Australische wijn, die zijn naam niet toevallig heeft gekregen. Er hangt een liefdesverhaal aan vast. Ik hou van dat symbolische, wat je ook terugvindt in mijn manier van schrijven. ‘Het geluid van de stilte’ speelt zich af in Antwerpen.

3) Je boek draait deels rond een (jammer genoeg) nog alledaags fenomeen: pesten. Had je hier vroeger zelf last van? Kan je de lezers hier een mooie tip voor meegeven?
Ik moet eerlijk zeggen dat ik nooit echt gepest ben geweest. Natuurlijk waren er wel deugnietstreken, maar ik heb me nooit een slachtoffer gevoeld. Toch heb ik het moeilijk gehad in mijn jeugd, waardoor ik me vaak eenzaam voelde. Uiteindelijk ben ik hier sterker door geworden en helpt het mij mijn doelen te realiseren. Fijn dat je om een tip vraagt. Hoe meer ik erover nadenk, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat ik over dit onderwerp moest schrijven. Ik voel me sociaal geëngageerd en hoop, in welke mate dan ook, dat dit debuut kan helpen bij sensibilisering. Sinds dit jaar combineer ik mijn job van wijnadviseur met een bachelor toegepaste psychologie. Ik wil me verdiepen in de psyche van de mens en de vele problemen die we als soort moeten trotseren. De jeugd vind ik daarbij veruit het interessantst. Zij zijn de toekomst. Zij moéten doelen hebben. Dromen! Dat is dan ook de tip die ik iedereen wil geven. Durf te dromen en geef de moed niet op. Hoe moeilijk het ook is, hoe uitzichtloos een situatie kan lijken, zet door, praat erover en werk aan je eigen geluk. Ik denk dat ik daar zelf een mooi voorbeeld van ben.

4) Een stukje uit de synopsis: “Op de fuif ontstaat een woordenwisseling, waarna Simon gaat wandelen met Jorg en Dave. Wanneer de voormalige pesters een paar uur later weer binnenstrompelen, ontbreekt elk spoor van Simon.’ Spannend! Maar wat zou jij als eerste doen, mocht jouw vriend opeens spoorloos zijn?
Het betreft een situatie die je niet gewoon bent en die evolueert. Het is raar dat Simon niet terugkeert, maar daarom niet zorgwekkend. De combinatie van factoren en het verstrijken van (kostbare) tijd is dat wel. Daarom is het belangrijk om de ernst juist in te schatten en alert te reageren. Paniek is hierbij een slechte raadgever. Sinds ik mijn boek geschreven heb, ben ik waakzamer. Ik heb er meer aandacht voor en zag sindsdien geregeld krantenkoppen verschijnen over de verdwijning van een jongere. Het is de schrik van elke ouder en toch gebeurd het. Ook dat is een sociaal thema om bij stil te staan. Toch is het moeilijk om op voorhand te zeggen hoe je zou reageren. Vaak doen mensen zelfs het tegenovergestelde. Als eerste reactie lijkt het me logisch die vriend op te bellen en ernaar op zoek te gaan. Vraag is natuurlijk: waar begin je?

5) Keuzevraag: lezen in de Ardennen of liever aan de zee?
Ik ben niet zo een liefhebber van de Belgische kust en ben heel snel afgeleid. De Ardennen dragen dus mijn voorkeur, hoewel dit ook in Toscane of in de Provence mag zijn. Als ik dan toch mag kiezen.

Het boek ‘Het geluid van de stilte’ kan je vanaf nu aankopen via Bol.com of in je plaatselijke boekhandel!

Advertenties

Een gedachte over “Filip Plompen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s